Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Vandille Marcel

Na 46 jaren inzet en met een uitstekende staat van dienst nam Marcel Vandille op 30 mei 1984 afscheid van de Compensatiekas van de Christelijke Patroons, St-CIarastraat 48, Brugge.
Dit op zichzelf alledaags feit van een oppensioenstelling willen wij in het geval van Marcel Vandille niet onopgemerkt laten voorbijgaan, omdat hij behoort tot die personaliteiten, die te St-Kruis de laatste decennia vóór de grote fusie een grote rol hebben gespeeld in onze gemeente.
Wanneer op 1 januari 1971 voor het eerst in de geschiedenis de gemeenteraad van het nieuwe Brugge samenkwam, werd hierdoor een definitief en onherroepelijk einde gesteld aan de autonomie en het bestaan van de welvarende gemeenten Assebroek, St-Michiels, St-Andries, Koolkerke, Lissewege en Sint-Kruis, die werden samengesmolten met Brugge dat toen al bestond uit St-Pieters, St-Jozef, Zwankendamme en Zeebrugge.
Het leek toen voor velen een onafwendbare evolutie in de geschiedenis dat kleine gemeenten moesten worden afgeschaft om te komen tot grotere eenheden die beter bestuurbaar zouden heten te zijn, waarin een grotere financiële kontrole en rationalisatie mogelijk zou zijn en waaraan geen beperkingen meer gesteld zouden worden die aanleiding zouden geven tot de oprichting van intercommunalen waarin men geen heil meer zag.
Na veertien jaar ervaring is het echter duidelijk dat deze fusie meer nadelen dan voordelen in zich droeg.
Inderdaad werden noch de rationalisatie noch de sanering van de financiën bereikt en tussen het bestuur en de inwoners groeide voortdurend de afstand.


De gemeentezaad van St-Kruis telde 13 leden en ieder van deze mensen vertegenwoordigde duidelijk een sociale groep of een wijk en gans de bevolking voelde zich zo werkelijk betrokken bij het beleid, een beleid dat zeer konkreet was gericht op de behoeften van de eigen gemeente en niet gemonopoliseerd werd door de nationale politieke partijen.
Nu moeten wijkraden en andere drukkingsgroepen deze leemte wllen, omdat het aantal verkozenen zoveel kleiner is geworden.
Marcel Vandille was een figuur die, zeer volksverbonden, werd ervaren als iemand die een duidelijke brugfunktie uitoefende tussen het bestuur en de bevolking en die door zijn belangloze inzet en korrekt optreden een band kon leggen tussen de mensen.
Marcel Vandille werd op 22 mei 1921 geboren als zoon van Edmond Vandille en Emma Coene. Dit gebeurde te Sijsele omdat zijn ouders gedurende de eerste jaren van hun huwelijk inwoonden bij de ouders Leopold Coene.
In 1926 reeds woonde de familie te Male langs de Maalsesteenweg nr. 545 in een woonhuis dat thans werd gesloopt.
Marcel groeide zo als kind volledig op te Male waar hij tot op heden steeds nauw heeft samengeleefd met het wel en wee van de bevolking waarvan hij als de natuurlijke leider kon worden beschouwd.
De natuur had voor hem geen geheimen en het Male van toen was nog een echte landelijke samenleving waar de adellijke families nog hun stempel konden zetten op de belangrijke gebeurtenissen.
Marcel herinnert zich nog uit zijn kinderjaren hoe bijvoorbeeld op zon- en feestdag een pater Capucijn uit de Boeveriestraat te Brugge werd gehaald om de H. Mis te lezen in de kapel langs de Maalse steenweg ter hoogte van het huidig horecabedrijf Lodewijk van Male, waar toen baron de Peelaert als kasteelheer woonde.
Deze kapel bestaat thans niet meer. Met de auto van de baron werd deze pater gehaald en teruggebracht en Marcel mocht als misdienaar dit reisje steeds meemaken in de mooie auto van het kasteel.
Na zijn kleuterschool te Male bij zuster Lutgard en zuster Gerarda ging Marcel naar de gemeentelijke jongensschool aan de Doornhut waar hij in het achtste studiejaar laureaat werd en het daaraan verbonden eremetaal in ontvangst mocht nemen uit de handen van de toenmalige burgemeester Pier Janssens.
Normaal was voorzien dat Marcel dan de vakschool zou gaan volgen aan het V:T.I. langs de Boeveriestraat te Brugge maar onder invloed van Maurice Gevaert, zoon van de toenmalige veldwachter Leon Gevaert, die leraar was aan de Patroons- en Handelsschool langs de Garenmarkt te Brugge, ging hij aan deze school verder studeren.
Na drie jaar studie behaalde Marcel Vandille er zijn diploma met onderscheiding en op voorspraak van de toenmalige directeur E.H. Jerome Parmentier werd hij reeds veertien dagen later benoemd als bediende van de Compensatiekas van de Christelijke Patroons waar hij tot aan zijn pensioengerechtigde leeftijd aktief zou blijven.
Deze Compensatiekas was als een privé initiatief in het leven geroepen in het jaar 1926 vooral onder de stuwende leiding van stichter Walter Vanrobaeys, die toen een belangrijk aannemer was in St-Kruis.


Op 4.8.1930 was de wet op de kinderbijslagen voor loontrekkenden gestemd geworden en op 10.6.1937 werd het wet voor de Zelfstandigen met toepassing op 1.1.1938
Marcel Vandille kwam op 1.7.1938 in dienst zodat hij vanaf het ontstaan de ganse evolutie heeft meegemaakt van de kinderbijslag in ons land.
Voor het eerste kind werd toen 90 Fr en voor het tweede kind 240 Fr. uitbetaald om de zes maanden!
Toen hij in dienst trad was Jozef Lust er direkteur en Urbain Vanhaecke uit St-Kruis was afdelingshoofd.
In 1946 werd Marcel Vandille dienstoverste en in 1956 controleur.
Hij kwam voor de compensatiekas tussen in bijna alle vredegerechten en na 18 jaar binnendienst hield hij nu ook zitdagen te Gent, Deinze, Wervik, Ieper, Diksmuide, Oostende, Roeselare en Torhout.

Het is dan ook voor ieder van ons duidelijk dat hij in deze pionierstijd vele lange dagen heeft meegemaakt in weer en wind ten bate van de patroons en zelfstandigen, die thans nu meestal terecht kunnen in kantoren in hun eigen steden en gemeenten.
Op 10 augustus 1946 was Marcel Vandille intussen in het huwelijk getreden met Diana Vandierendonck, die hem gans haar leven door, steeds trouwen dienstvaardig ter zijde heeft gestaan en die hem vijf kinderen schonk: Guido, Francine, Paul, Luc en Jan.
Een nieuwe wending in het leven van Marcel Vandille kwam in het jaar 1950 toen hij door Bernard Tamsin en Cyriel Decorte werd aangezocht om te Male te starten met een eigen K:W:B afdeling.
Na lang overleg aanvaardde Marcel Vandille, maar dan werkte hij met volledige inzet aan de uitbouw van deze organisatie en reeds in 1955 was hij voorzitter van het A.C.W. van St-Kruis in opvolging van Gerard Gaelens.
Het is dan ook bijna onafwendbaar dat hij in 1958 werd aangezocht om deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen.


Het werd een persoonlijk succes en in 1959 werd hij naast André Verhegghe schepen, met Didier de Pierpont als burgemeester.
Marcel Vandille was toen erg populair en overal was hij aanwezig als een schepen die werkelijk meeleefde met de ganse bevolking, zonder onderscheid.
Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 1964 behaalde hij 1344 persoonlijke voorkeurstemmen, wat toen een rekord betekende en neerkwam op het feit dat één vierde van de kiezers voor hem had gestemd. Toch werd dit grote persoonlijk succes niet steeds zonder afgunst ervaren en de burgemeesterssjerp werd hem niet gegund waardoor hij voor zes jaar in de oppositie terechtkwam om in 1970 definitief afscheid te nemen van het politiek leven.
Naast deze aktiviteiten was Marcel Vandille zeer aktief als boekhouder, verzekeraar en vertegenwoordiger van een spaarkas.
Na zijn normale dagtaak heeft hij zich een leven lang ingespannen om een volwaardig zakenkantoor uit te bouwen en hij is hierin geslaagd.
Inderdaad heeft thans zijn oudste zoon Guido de leiding genomen van Zakenkantoor Vandille waar reeds drie mensen zijn tewerkgesteld en dat kan bogen op een voortdurende uitbreiding, waardoor het vertrouwen wordt bewezen dat de bevolking in de familie Vandille blijft steunen.
Marcel Vandille is verder nog bedrijvig als sekretaris-penningmeester van F.C. Jong Male, waarin hij zich samen met Gaston Ronse, de voorzitter van het Sportkomitee en dagelijks bestuur en andere vrienden blijft inzetten voor de sport en de jeugd te Male.
Marcel, wij danken U in naam van de bevolking voor al het goede wat U tijdens Uw aktief leven heeft gedaan voor St-Kruis.
Het is onze wens dat U samen met Uw echtgenote nog vele lange jaren in goede gezondheid zoudt mogen doorbrengen midden onder ons want aan mannen zoals U hebben wij meer dan ooit grote behoefte.

St-Kruis 1.6.1984
Mr. Johan Weyts

Marcel Vandille overleed op 27.05.2002