Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Teerlynck Victor


Geboren op 11 januari 1915
ere-gemeentesecretaris van Sint-Kruis
Polderstraat 44
8310 Brugge

"Sint-Kruis is een uitzonderlijk mooie gemeente die bestaat uit drie duidelijk van elkaar verschillende delen, de stedelijke bebouwing die onmiddellijk aansluit bij de Brugse stadskern, de residentiële villawijken met hun bebossing en tenslotte een prachtig en ongeschonden landbouwgebied:'
Aan het woord is Victor Teerlynck, de man die gedurende 23 jaar ononderbroken en meer bepaald van 1 november 1947 tot 31 december 1970, sekretaris is geweest van de toenmalige autonome gemeente Sint-Kruis.
Victor Teerlynck is een man die zijn intellektuele gaven, met veel psychologisch inzicht, wist te verbinden met een stipte uitoefening van de administratieve taken die hem werden toevertrouwd en die de gemeente als een zakenman wist te beheren, zoals hij vanaf 1.1.1971 als directeur van de Stedelijke bedrijven van Brugge het stedelijk slachthuis en de markten zou leiden.
De fusie van Groot-Brugge werd oorspronkelijk gepland om de uitbouw van de Zeebrugse haven en het Brugse havengebied mogelijk te maken en om de daarop aansluitende nijverheidsgebieden onder het beheer van één stad te brengen.
Tevens dacht men toen dat door de fusie een meer rationeel beheer mogelijk zou worden. De realiteit heeft echter aangetoond dat dit laatste niet steeds het geval is geweest en dat integendeel de financiële behoeften van het nieuwe Brugge veel groter zijn geworden dan vroeger ooit werd vermoed, met als gevolg een nooit voorheen gekende zware gemeentelijke fiskaliteit en een steeds grotere vervreemding tussen de bestuurders en de bevolking. St-Kruis, Assebroek, St-Michiels en St-Andries waren middelgrote gemeenten die goed werden bestuurd en waar een goede relatie bëstond tussen het beleid en de ingezetenen.

 Ook van het vroegere Sint-Kruis mag gezegd worden dat het een welvarende gemeente was, zonder hoge belastingsdruk, waar erg spaarzaam, om niet te zeggen té zuinig werd beheerd en dit wordt het best bewezen door het feit dat bij de fusie van Groot-Brugge op 1.1.1971 een batig saldo kon worden overgedragen dat hoger lag dan de schuldenlast, die nauwelijks 35 miljoen bedroeg, en alleen veroorzaakt werd door leningen voor investeringen.
Victor Teerlynck is een man die een leven lang ononderbroken in overheidsdienst heeft gestaan en dan ook werkelijk vergrijsd is in de administratie, die hij van binnen en van buiten heeft gekend en meegemaakt. Toen hij sekretaris werd kende Sint-Kruis slechts een bevolking van ongeveer 8.000 personen, daar waar er nu meer dan 15.000 mensen woonachtig zijn.
De gemeenteraad van Sint-Kruis bestond tot 1970 uit dertien raadsleden en het Schepencollege werd gevormd door de burgemeester en drie schepenen bijgestaan door de gemeentesekretaris.
Merkwaardig is ook te vermelden dat Victor Teerlynck steeds onder dezelfde burgemeester, Didier de Pierpont, zijn ambt heeft vervuld te St-Kruis. Victor Teerlynck is een rasechte St-Kruisenaar.
Hij werd geboren in het gezin van Camiel Teerlynck en Maria Demeulenaere op 11 januari 1916 midden de eerste wereldoorlog.
Zijn ouders woonden eerst langs de Hoogweg, vervolgens langs de Moerkerkse steenweg nr. 334 in het huis dat thans is bewoond door de gewezen electricien Jos Van Eeghem, en tenslotte bouwden zijn ouders het handelshuis langs de Moerkerkse steenweg nr. 355, waar thans Maria Denoyel-Versluys haar handel drijft. Vader was tewerkgesteld in de Nederlandse Gist- en Spiritusfabriek en moeder leidde met veel zorg en inzet een voedingszaak.
Naast Victor kende het gezin nog drie zonen: André die dokter is te Aartrijke, Marcel die pastoor is te Slype en René die verbonden is aan de Nationale Bank van België naast twee dochters: Godelieve die jarenlang directrice was te Westende van "Ons Rustoord" en Helena die bij haar broer priester inwoont.
Als kleuter ging Victor Teerlynck naar de Vrije Bewaarschool van de Zusters van Maria van Pittem langs de Moerkerkse steenweg waar toen vooral zuster lsabelle en zuster Johanna bekend waren.
Deze kloosterschool verdween volledig maar op deze plaats werd de kapel gebouwd die tot op vandaag nog is blijven staan.
Zijn lagere school liep hij in de Gemeentelijke Jongensschool die toen aan de Doornhut was gevestigd op de plaats waar nu publiciteitspanelen staan opgesteld omheen een braakliggend terrein.
Hij had er als onderwijzers o.m.Theo Mullaert, Leon Jansseune, de vader van o.m. Carlos en Joris, Alfons Verfaillie, terwijl Herman Jansseune hoofdonderwijzer was

Deze laatste deed alles om zijn school te doen uitblinken in de kantonale eksamens van de vierde graad en begaafde leerlingen mochten om die reden soms enkele klassen overslaan.
Zo mocht Victor Teerlynck van het vijfde studiejaar ineens overstappen naar het achtste studiejaar!
Na St-Kruis volgden de middelbare studies aan het toen zeer bekende Klein Seminarie te Roeselare waar hij klasgenoot was van René Debree en de oud-ministers Renaat Van Elslander en Albert De Clerck.
Het leven in het internaat te Roeselare was echt Spartaans hard en het was fysisch soms niet vol te houden voor zwakkere knapen.
Victor was er lid van de Pauselijke Zouaven en werd gevormd volgens de beginselen die toen in onze Latijns-Griekse humaniora's werden gehuldigd. Vlaams en katholiek in dienst van het eigen volk. Na zijn hoger middelbare studies trad hij in dienst van de Administratie van de Registratie en Domeinen te Brugge. Als stagedoende klerk werd hij toen niet betaald maar moest hij zich tevreden stellen met een kleine maandelijkse vergoeding die toen tussen de 50 Fr en 300 Fr. schommelde! Om toen in deze administratie te mogen werken als stagiair was het dus een harde opgave maar men bereidde zich zo voor op een administratieve loopbaan op hoog niveau.
Onmiddellijk na de Tweede wereldoorlog was hij als kabinetssekretaris verbonden aan gouverneur Ridder Pierre van Outryve d'Ydewalle maar reeds op 1 november 1947 werd hij benoemd als gemeentesekretaris te Sint-kruis en op 1 augustus 1948 werd hij tevens sekretaris van de Commissie van de Openbare Onderstand van deze gemeente.
Het was toen in kleine en middelgrote gemeenten gebruikelijk om de gemeentesekretaris te benoemen als sekretaris van de C.O.O. wat een waarborg betekende voor een goede en blijvende verstandhouding met het gemeentebestuur.

Gronden werden ter beschikking gesteld van de Kleine Landeigendom met het doel er goedkope sociale woningen op te richten.
De grond werd in 1949 verkocht aan 12 Fr. de m2
De twaalf sociale woningen langs de Pijpeweg tussen Lettenburg en Male werden toen gebouwd.
Dit initiatief werd herhaalde malen hernomen en in totaal werden meer dan 100 sociale woningen opgericht. Lid zijn van de C.O.O. betekende toen nog een klassieke functie van zuiver caritatieve aard en er kwam toen geen enkele zitpenning of andere vergoeding aan te pas.
Zo gebeurde het ook dat na de eerste verkiezingen die Victor Teerlynck beleefde als sekretaris hij per fiets op zoek moest gaan doorheen de gemeente om voldoende bereidwillige mensen te vinden om lid te worden van de C.O.O.
De vergaderingen gingen gewoonlijk door op zaterdagavond en werden soms verdergezet in een café, want onder alle leden, van welke politieke opinie zij ook waren, bestond een goede verstandhouding.
Als voorzitters van de C.O.O. heeft hij achtereenvolgens gekend:
Richard Van de Vannet, Richard Pieters, Alfons Maertens, Leon De Meulenaere, en Mevrouw Arsène Cochuyt.
Victor Teerlynck heeft tevens jarenlang les gegeven aan de Provinciale School voor Bestuursrecht waar vooral de wet van 10.3.1925 op de C.O..O. en de wetten op de onderstandwoonst door hem werden gedoceerd.
Hij verwierf zo veel bekendheid en tot op vandaag is hij voorzitter gebleven van de Bond der gemeentesekretarissen van het arrondissement Brugge en Oostende.
Als gemeentesekretaris heeft hij Sint-Kruis totaal weten veranderen en uitbreiden.
Langs de hele Dampoortwijk, de Polderhoekwijk, waar vroeger het domein van notaris Van Caillie was gelegen, die er zijn thans verdwenen kasteel bewoonde dat gelegen was in een bos tussen de toenmalige Lege (nu Aardenburgseweg) en de toenmalige Pierpontdreef (nu Bisschopsdreef).


Ook de eigendommen van Peelaert en de Malingrau werden verkaveld en zorgden voor de villawijken te Male. De grootste uitbreiding kwam evenwel in de Malehoekwijk waar de Federale Verzekeringen van het Bouwbedrijf onder leiding van voorzitter Bernheim een volledig nieuwe wijk uitbouwde. Duizenden bomen werden te St-Kruis aangeplant met het eigen gemeentepersoneel en het moet gezegd dat de Technische Dienst van de vroegere gemeente St-Kruis onder leiding van Rudolf Dermul werkelijk buitengewoon verdienstelijk werk .heeft verricht en in eigen regie belangrijke werken heeft uitgevoerd zoals bijvoorbeeld het nieuwe kerkhof van 3,5 Ha groot dat werd ingericht op gronden die aan 35 Fr per m2 werden aangekocht van baron Gilles de Pelichy in 1950.
Sint-Kruis dat in het begin Gera heette, een mooie maar verre naam, is gedurende meer dan duizend jaar een zelfstandige gemeenschap geweest met een uitgebreid eigen sociaal en kultureel leven.
Bijzonder de wijk Male heeft in de geschiedenis een bijzondere plaats ingenomen als verblijfplaats van de graven van Vlaanderen.
Thans is deze prachtige gemeente sinds 1.1.1971 opgeslorpt en gefusioneerd met de nieuwe stad Brugge.
Toch blijft het eigen karakter van St-Kruis bewaard en het heimwee naar het verleden vinden wij terug in de hernieuwde ijver waarmede de verantwoordelijken van de verenigingen en organisaties van St-Kruis zich inzetten om het eigen St-Kruise leven te bevorderen en te herwaarderen. . Meer dan 100 verenigingen zijn aktief in St-Kruis.

Met de fusie verdween ook de eigen gemeentesekretaris voor St-Kruis.
De man die gedurende 23 jaar ononderbroken de spil was geweest van de gemeente werd een ambtenaar in het groot Brugse geheel n.l. administratief directeur van de gemeentebedrijven waarin vooral het slachthuis belangrijk was.
Het ging uiterst moeilijk voor Victor Teerlynck om zich aan deze nieuwe realiteit aan te passen.
Misschien was het ook wel een vergissing om de gemeentesekretarissen en de gemeenteontvangers van de gefusioneerde gemeenten te verwijderen van hun deelgemeente waarvan zij tot in de kleinste bijzonderheden de werking en de problemen kenden, om hen administIatieve taken toe te vertrouwen die ver van de hartslag van het gemeentelijk leven lagen.
Maar na enige tijd kon ook Victor Teerlynck zich toch weer volledig inwerken in zijn nieuwe materie en nam hij de administratieve leiding waar van een van de grootste openbare slachthuizen in Vlaanderen.
Het slachthuis te St-Pieters is 1,3 Ha groot en per dag kon men er 350 tot 500 varkens slachten en van 250 tot 350 runderen.
Vier koelkamers zorgden voor de bewaring van het vlees met een gezamenlijke capaciteit van 107 Ton voor runderen en van 65 Ton voor varkens.
Verder was een diepvrieskarner van 60 m3 aanwezig voor 3 Ton vlees.
Vele tientallen miljoenen werden de laatste tien jaar geinvesteerd in dit stedelijk slachthuis maar de rentabiliteit is er niet meer en thans wordt uitgezien naar een andere formule van uitbating. Misschien wordt het een concessie aan een privé-bedrijf?
Tegen eind december 1984 moeten de gegadigden hun voorstellen bij het Stadsbestuur van Brugge indienen waarna de gemeenteraad een definitieve beslissing zal treffen.
Zo gaat het leven verder en zo maken uiteindelijk alle verantwoordelijken plaats voor anderen en wordt opnieuw de relativiteit van de macht en van de zogeheten onmisbaarheid aangetoond. Sinds 1 februari 1980, na een loopbaan van 46 jaar in overheidsdienst is
Victor Teerlynck gepensioneerd en geniet hij van zijn prachtige tuin bij zijn villa die nu veel te groot is geworden. Op dinsdag 23 mei 1950 was hij met veel luister als gemeentesekretaris in het huwelijk getreden met Lutgarde Van Parys.
Na bijna 36 gelukkige huwelijksjaren zijn ook hun vier kinderen Anne,
Mieke, Stefaan en Marc op eigen benen komen te staan.
Victor Teerlynck is evenwel geen passieve grootvader geworden. Integendeel blijft hij met veel belangstelling en interesse het wel en wee van het openbare leven volgen.
Maar St-Kruis waarmede hij steeds zo verbonden is geweest zal voor hem steeds de herinnering blijven aan een aktief leven en een mooi en rijk verleden dat nooit meer terug zal keren.
Wij wensen Victor Teerlynck en zijn echtgenote nog vele gelukkige jaren toe in hun geliefde omgeving.

St-Kruis 4 december 1984
Mr. Johan Weyts

Victor Teerlynck overleed op 1990