Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Pardon Joseph

Joseph Pardon, een weesjongen te Sint-Kruis

 

Het wezengesticht.

Gustave Deketelaere, geboren te Lissewege in 1900 werd er zijn leven lang de persoon die instond voor het herstellen van de schoenen. Gelet op het groot aantal kinderen zal hij heel zeker aan werk geen gebrek hebben gehad. Hij stierf in de Sint-Jozefskliniek te Brugge op 1 januari 1990.

Ook Paul Minnens te Brussel geboren in 1917 sleet er zijn leven als hulpbewaker van de leerlingen en overleed er op 15 november 1983.

Een andere bekende figuur van de school was Raymond Simon, een oorlogskind te Blackpool geboren in 1917 fungeerde later als bekwame en joviale hovenier van de school. Hij kende op 16 juni 1990 een tragisch einde toen hij om enkele spaarcenten laffelijk werd vermoord op zijn kamer in een verlaten vleugel van het gesticht. Dit gebeurde door jeugdige delinkwenten die zelf enkele jaren in het wezengesticht verbleven en derhalve goed de weg kenden. .

Het zijn allen personen die Joseph goed heeft gekend. Hij echter bleef niet lang in het gesticht en alhoewel als kleermaker afgestudeerd, heeft hij dit beroep niet kunnen uitoefenen. Het werd de beroerde tijd juist voor de tweede wereldoorlog. Hij kon worden tewerkgesteld in de landbouw. Zo belandde hij op de hoeve van Alfons Rammelaere te Klemskerke. De landbouwer had een stel prachtige merries. Joseph genoot er van kost en inwoon zoals dat voorheen in de landbouw veelal gebruikelijk was.

Maar de oorlog stond voor de deur en in Laken diende hij het vaderland als milicien. Juist voor hij zou afzwaaien brak de tweede wereldoorlog uit en het werd een reis naar Zuid- Frankrijk in de wijnstreek. Van de 18-daagse veldtocht heeft hij dus weinig gezien. Terug van bij de Zuiderburen kon hij opnieuw aan het werk ditmaal bij landbouwer Alfons Deschepper te Koolkerke, nadien bij Achiel Dekeyser alweer te Klemskerke.

Nadien werd het Edmond Lonneville te Sint-Kruis om uiteindelijk voor ettelijke jaren de hulp te zijn op het landbouwbedrijf "Schoonhove" van Alfons Busschaert aan de Leegweg te Sint-Kruis.

Een droevige gebeurtenis maakte hij er mee toen de dochter Lea, een zeer vriendelijk meisje van 23 jaar, de verdrinkingsdood vond in een brede watergracht in de nabijheid van de hoeve.

Misschien wilde Joseph toch even van werk veranderen. Hij werd metserdienaar bij aannemer A. Braet uit Egem, die toen werken uitvoerde voor de kazerne van de marine op Sint-Kruis, op de plaats waar voorheen het interneringskamp van de incivieken was aan de Brieversweg.

Het zal wel zijn dat men aldaar zijn vlijtige arbeid had bemerkt, want hij werd aangemonsterd als schoonmaker in de kazerne.

Hij bleef er 18 jaar aan de slag maar moest dan willens nillens het bijltje erbij neerleggen. Een plotse chirurgische ingreep bleek noodzakelijk en zijn rechterbeen diende geamputeerd tot boven de knie op de eigenste dag dat te Zeebrugge de veerboot "Heraid of Free Enterprise" kapseisde.

Bij zijn oppensioenstelling werd hij door de Zeemacht met een prachtig geschenk bedacht. Joseph die lange tijd langs de toenmalige Leegweg (thans Aardenburgseweg) woonde, kon gelukkiglijk zijn intrek nemen in een bijgebouw op de koer van de hoeve "De Spijker" uitgebaat door de familie Van Haecke-Busschaert.

Hij leeft er in alle stilte te midden van de mooie natuur en op enkele meters van het kasteel met kapel "De Spijker" eigendom van de familie Van der Haert, maar in 1875 gebouwd door de toenmalige burgemeester van Sint-Kruis Jules de Bie de Westvoorde.

Joseph die een verwoed boekenlezer is wensen wij nog vele jaren en mocht hij nog menig.

A. Vermeulen, 1997