Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Jonckheere Leon


Geboren te St-Kruis op 10.11.1928
bediende
Brieversweg 116,
Sint-Kruis

Minzaam en beheerst, steeds met de glimlach van een gelukkig mens op het gelaat, zó kennen wij Leon Jonckheere, als iemand die voor ons de verpersoonlijking en emanatie is van de idealen die zijn jeugd hebben bezield en die hem overgedragen werden door Jozef Cardijn stichter en inspirator van de K.A.J. en V.K.A.J., de beweging van de kristelijke arbeidersjeugd, gesticht in 1912, maar officieel opgericht en erkend in Belgiê in 1925 en die dan vrij vlug een wereldwijde expansie kende.
Leon Jonckheere is geen tafelspringer die uit berekend eigenbelang zichzelf op het voorplan heeft weten te werken, maar integendeel is hij een bescheiden en stil mens, die zonder enige drukdoenerij of zelfingenomenheid dagelijks zijn werk en plicht doet en die in de stilte van zijn hart weet dat ware grootheid er juist in bestaat om iedere dag opnieuw, met dezelfde inzet en ijver, zijn eigen taak en opdracht te vervullen in de samenleving waarin men leeft.


Leon Jonckheere had het grote geluk op 10 november 1928 te Sint-Kruis geboren te worden in het mooie arbeidersgezin van timmerman Triphon Jonckheere en Augusta Dekempe waarin hij, zoals toen in de meeste Vlaamse gezinnen, samen met zijn drie broers en vier zusters opgevoed werd volgens de traditionele waarden en beginselen, die sinds eeuwen in ons volk leefden.
Met veel heimwee denkt hij op vandaag graag terug aan deze schone maar reeds lang vervlogen tijd toen Sint-Kruis nog een echt dorp was, waar iedereen iedereen kende en waar het eenvoudig doch kleurIijk volksleven verliep op het ritme van de kerktoren en de uurregeling van tram 6, maar in een bedding van zekerheid en geborgenheid die de mensen toen begeleidde en waaraan op de dag van vandaag soms wel eens verlangend wordt aan teruggedacht.
Leon liep eerst school aan de jongensschool die toen aan de Doornhut was gevestigd en nu volledig is verdwenen. Uit die tijd herinnert hij zich nog heel speciaal de dag waarop paniek uitbrak bij de onderwijzers omdat enkele stoutmoedige jongens het hadden aangedurfd om de Belgische vlag te hijsen midden de Duitse bezetting.

Nadien tramde hij dagelijks tot aan 't Zand te Brugge, waar toen nog het oude station van Brugge stond, om dan te voet verder te wandelen naar het V.T.I. langs de Boeveriesttaat waar hij een beroepsopleiding genoot als houtbewerker en waar hij in 1946 zijn eindmploma wist te behalen.
Van eind 1944 tot aan de bevrijding had hij tussenin evenwel gewerkt bij Jozef Linthout, meubelmaker en schrijnwerker te Sint-Kruis, omdat het onderricht in school tijdelijk werd geschorst wegens de bezetting der schoollokalen door de Duitse legers.
In 1946 vond hij onmiddellijk werk bij de gebroeders Waes, schrijnwerkers in 't Bilkske te Brugge. Hij was er kind ten huize en werd er bevriend met de familie en vooral met Herman, thans priester-leraar aan het O.L.Vrouwcollege te Assebroek en met Jan thans architekt te Sint-Kruis.

De K.A.J. die in 1933, juist vijftig jaar geleden te Sint-Kruis werd opgericht door Maurice De Brabander, die later nationaal propagandist zou worden,
Louis De Busschere, Jerome Viane, August Timmerman, Jozef Van Eeghem en Jozef Bursens, moest in 1940 zijn werking staken tot in 1943, toen een nieuwe impuls werd gegeven door Lucien Vincke, Louis Verlinde, Fernand Tamsin en de onderpastoors Lammertyn en Ostyn. De K.A.J. noteerde een tachtigtal aktieve leden en de Jong K.A.J. een veertigtal jongeren van 14 tot 17 jaar, toen geleid door Leon Jonckheere tot in 1952, daarna nam Noël Tamsin het roer over.
Het was een heel bewogen periode, in die zin, dat de Kajottersbeweging toen werkelijk tot zeer hoge bloei werd geleid en dit niet alleen in ons land waar tientallen gewestelijke verbonden en honderden lokale afdelingen aktief waren, maar over de ganse wereld.
Gans Europa, Noord-, Midden- en ZuidAmerika, Azië, Afrika en zelfs Oceanië werden aangesproken door kanunnik Jozef Cardijn die de arbeidersjeugd, zijn waardigheid wilde teruggeven en wilde ontvoogden, bezielen en leiden.
Om zijn grote verdiensten werd hij later door de paus tot kardinaal verheven.
Het Jubelcongres van 3 september 1950 in het Heysselstadion te Brussel was een onvergetelijk hoogtepunt voor allen die toen tot de beweging behoorden. Honderdduizend afgevaardigden uit 45 landen en uit alle werelddelen kwamen samen en brachten er de wereld de boodschap over de waardigheid en de roeping van de arbeidersjeugd.
Naast een toespraak van kardinaal Van Roey was er een speciale radiotoespraak van paus Pius XII, het was toen nog ondenkbaar dat een paus het Vatikaan zou verlaten, maar de geestdrift steeg ten top toen de stichter zelf, Jozef Cardijn, toen reeds Monseigneur, het podium besteeg en er met zijn indringende stem zijn boodschap herhaalde, die als een "atoombom" zou inslaan bij de jonge arbeiders en arbeidsters.

Er volgden de grote Lourdesbedevaart in 1952 en de Wereldontmoeting te Rome in 1957 en steeds was Sint-Kruis er vertegenwoordigd.
In 1952 werd Leon Jonckheere Verbondsvoorzitter van de K.A.J. voor het arrondissement Brugge, in opvolging van André Goossens.
In 1954 kwam er evenwel een nog belangrijker kentering in het leven van Leon, toen kanunnik Grijspeerdt hem vroeg om K.A.J.-vrijgestelde te worden in vervanging van Rosaire Vanhaecke, die nationaal propagandist was geworden.
Alhoewel het voor hem helemaal geen financiële promotie betekende, integendeel, verliet Leon zijn werkgevers Waes en koos voor de K.A.J.
Meestal met de fiets maar ook met de moto werd het rijden en rotsen doorheen ons gewest om er overal afdelingen op te richten, te begeleiden en te bezielen.
Geen enkele avond thuis en steeds in de weer in winter en zomer.
Het was een mooie maar ook zeer harde tijd want idealisme betaalt slecht
In 1956 werd hij benoemd tot bode van de C.M. te Sint-Kruis en op 29 jarige leeftijd stapte hij in 1957 in het huwelijk met Lucienne Bleyaert, V.K.A.J. leidster uit Sijsele, met wie hij een gezin heeft opgebouwd dat gezegend werd met 5 kinderen: Lut, Hilde, Jan, Mieke en Peter.
Thans is Leon Jonckheere verantwoordelijk voor de gebouwen van de C.M., maar nog steeds is hij dààr aanwezig waar hij meent dat hij kan helpen.
De levensvisie en de levenswijze die hij zo lange jaren de arbeidersjeugd heeft voorgehouden is bij hem geen verleden tijd, maar is nog steeds een weloverwogen en bewuste keuze die hij dagelijks beleeft en tot werkelijkheid brengt.
Bij hem is er geen tegenstelling noch gespletenheid tussen woord en daad.
Hij is en blijft een man uit één stuk, één van de mannen van Cardijn.
Dit jaar viert de K.A.J.-V.K.A.J. van Sint-Kruis zijn Gouden Jubileum.
Wij allen zijn deze beweging van jonge arbeiders en arbeidsters veel erkentelijkheid verschuldigd. Het is dan ook zeer oprecht en gemeend, dat wij deze beweging, in de persoon van Leon Jonckheere, een van zijn gewezen leiders, met deze bescheiden bijdrage uit de grond van ons hart dankzeggen.

Sint-Kruis, 14 maart 1983
Mr. Johan Weyts