Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Huys Robert


Geboren 15.03.1914
graanhandelaar-nijveraar
St.-Godelievedreef 4,
8310 BRUGGE3 Sint-Kruis

"Ik heb steeds biezonder veel respekt betoond voor mensen die als leefregel hebben nooit van iemand kwaad te spreken. Ongelukkig genoeg lopen er zo niet veel rond en het stoot mij dan ook steeds tegen de borst te moeten vaststellen dat zoveel mensen er schijnbaar genoegen in scheppen om kwaad te vertellen over hun medemensen in plaats van een inspanning te doen om mekaars goede eigenschappen te zien en te benadrukken. Niemand is immers volmaakt en iedereen heeft zijn fouten en onhebbelijkheden. Het is jammer dat de mensen niet positiever staan tegenover hun medemensen en het leven zelf".
Dit zijn de woorden van Robert Huys, graanhandelaar en veevoeder-fabrikant die soms met veel diplomatie en de wijsheid van een filosoof zijn mening vertolkt maar die ook even direct en soms brutaal en hard zijn oordeel kan geven over mensen en dingen.
Deze St.-Kruisenaar weet waarover hij praat. Hij weet wat er in de wereld zoal te koop is en zijn loopbaan bewijst dat hij de grondvoorwaarden kent om te slagen als zakenman en als bedrijfsleider.
Als werkgever is hij verantwoordelijk voor 52 gezinnen die in zijn bedrijf hun brood verdienen en hij beseft daarvan ten volle de gevolgen.
Hij is iemand met een gouden hart maar die ook streng weet op te treden wanneer het belang van het bedrijf zelf in het gedrang komt.
Hij is rustig en zijn hele handelen weet hij gedragen door principes hem door zijn ouders meegegeven en die nog steeds de grondslag vormen van zijn doen en laten.
Hoe joviaal en minzaam hij ook overkomt, toch weten zijn vrienden dat hij ook zeer hard kan zijn en ieder compromis afwijst wanneer gezag en orde, eer of waarheid in het gedrang komen.


Robert Huys werd op 14 maart 1914 geboren te St.-Kruis als zoon van Edward Huys en Adrienne Willems.
Hij is gehuwd met Anne-Marle Vandenbulcke en vader van zes kinderen waarvan er één kindje op tragische wijze om het leven kwam in de mouterij.
Hij is thans afgevaardigde-beheerder van de n.v. VOEDERS HUYS en zaakvoerder van de pvba INTERGRA te Brugge. Zijn ganse leven was verbonden met het familiebedrijf waaraan hij steeds zijn beste krachten heeft gewijd tot op vandaag.
Het is wel prettig om hier een anecdote te vertellen waardoor bewezen wordt hoe toevallig een groot bedrijf soms ontstaat. Het bedrijf werd gesticht in 1865 door zijn grootvader Casimir Huys die een grote en forse man moet zjjn geweest.
Hij was trouwens gedurende 4 jaar aktief in dienst bij het Regiment der Gidsen dat voorbehouden was aan zeer grote stevige kerels omdat zij het keurkorps vormden van de koning.
Casimir Huys werkte op het neerhof van de toenmalige baron van Caloen en op een zonnige zomerse dag had hij zich laten verleiden om ergens onder een boom een uiltje te vangen. Wanneer hij zo gelukkig te slapen lag, kwam de baron daar juist toevallig langs en bemerkte dat zijn knecht deed wat normaal overdag enkel was voorbehouden aan voorname lieden. Hij ontstak in een toorn van verontwaardiging en Casimir werd niet alleen wakker gemaakt, maar tevens de laan uitgestuurd.
Dit plezierig voorval is nu juist het grote geluk geworden van Casimir en de familie Huys en gaf aanleiding tot het stichten van een handel die tot een groot familiebedrijf zou uitgroeien.
In 1865 opende Casimir Huys in de Langestraat te Brugge een winkeltje in zaden, granen en meststoffen. Hij huwde met Rosalie Demuynck en in zijn gezin werden 5 kinderen geboren.
De oudste: Gustaaf, trad binnen in de orde van de Witte Paters van Afrika en werd missionaris-bisschop van het toenmalige Boudewijnstad te Kongo.
Dan volgden Edward, Arthur, Pelagie en Cyriel.
De enige dochter was gehuwd met Adolf Hoste en werd spoedig weduwe waarna zij te St.-Kruis gemeenteontvanger werd.
Het winkeltje in de Langestraat groeide uit tot een grote zaak en langs de Kruisvest werden magazijnen opgetrokken om de granen en koopwaren onder te brengen.
Zij zijn tot op vandaag ongewijzigd gebleven.
Voor het gezin werd een nieuw groot huis gebouwd in de Langestraat te Brugge: ook dit bestaat nu nog in ongewijzigde toestand en behoort toe aan Dr. Frans Deckmyn die er zijn praktijk in heeft.
De handel van Casimir Huys bloeide steeds hoger op en het mag gezegd dat "CASENHUS" - zoals hij in de volksmond werd genoemd - in de ganse streek het vertrouwen had gewonnen.
"CASENHUS" - een versmelting van Casimur en Huys - werd zo mondgemeen, dat zelfs vele mensen dachten dat "CASENHUS" de familienaam was!
Casimir Huys werd opgevolgd door zoon Edward Huys. De handel bloeide verder en de stapelplaatsen langs de Kruisvest werden te klein.
Zo werden in 1890 nieuwe magazijnen opgetrokken langs de Damse vaart en vestigde de firma zich te Sint-Kruis.

Het bedrijf nam er spoedig zo'n hoge vlucht dat Edward Huys het niet meer alleen aan kon en beroep deed op zijn broer Arthur, die toen gerechtsdeurwaarder was te Brugge, om hem in de handel bij te staan.
Zo kwam het in 1902 tot een feitelijke vereniging tussen de broers Edward en Arthur, associatie die zou .blijven bestaan tot op 24 augustus 1939 datum waarop Edward Huys op 67-jarlge leeftijd overleed en die de reden vormt waarom tot op vandaag de bedrijven door 2 verschillende familietakken worden geleid.
In de periode vóór de tweede wereldoorlog verkocht de firma HUYS vooral rogge voor varkensvoeder, La Platamaïs uit Argentinië voor pluimvee en lijnzaadkoeken voor runderen. Voor menselijke comsumptie werden veel peulvruchten verhandeld naast tarwe die geleverd werd aan de grote bloemmolens.
Edward Huys deed de aankopen bij de landbouwers in de streek en was dan ook het best bekend bij de bevolking.
Gedurende 18 jaar was hij ook gemeenteraadslid te St.. Kruis als grote steun van Pier Janssens.
De oudere inwoners van St.-Kruis herinneren zich nog zeer goed de hevige verkiezingsstrijd tussen enerzijds de simpathisanten van burgemeester Karel Casteleyn en anderzijds de medestanders van burgemeester Pier Janssens.
Arthur HUYS specialiseerde zich vooral in brouwersgerst die toen meestal werd ingevoerd uit Australië en Zeeland.
Deze uitheemse gerst werd door Arthur steeds op staal aangekocht en hij werd bekend als één der beste gerstdeskundigen van het land. Zijn oordeel was vaak beslissend in de beurs te Brussel waar hij wekelijks aktief was.
Merkwaardig is ook dat de firma HUYS reeds in 1911 als eerste Belgisch bedrijf - beschikte over een graanzuiger. Dit was toen een revolutionaire vernieuwing doordat het graan niet langer uit de schepen langs de Damse vaart moest worden gedragen maar er kon worden uitgezogen.

Een nieuwe mijlpaal in de geschiedenis van de firma HUYS werd het jaar 1932 waarin de gefailleerde mouterij van Schaloigne werd aangekocht voor 500.000 fr.
Deze mouterij was gelegen naast de magazijnen van de firma HUYS en door deze aankoop werd de graanhandel één groot complex met de mouterij.
De firma HUYS die reeds in grote mate gespecialiseerd was in brouwersgerst en granen, werd zo ook een zelfstandige mouterij. Tot op vandaag is dit bloeiend bedrijf gevestigd langs de Damse vaart en in het begin van de Dampoortstraat.
De honderden brouwerijen verspreid over het land, vormden een interessante kliëntele.
De meeste brouwerijen verdwenen inmiddels zoals 7 brouwerijen uit Poperinge, deze van Hooglede, Gits, Poelkapelle, Boezinge, etc. De grote brouwerij Rodenbach was één van de eerste en belangrijke afnemers van mout.
In die tijd reed men nog met paard en kar en was het de gewoonte dat de landbouwers zelf hun granen tot in het bedrijf brachten.
Soms werden veertig tot vijftig karren per dag gelost in de stapelplaatsen van de firma en alles moest met mankracht, in zakken, worden gedragen.
In die periode was het vooral de graanhandel en de mouterij die van grote betekenis waren.
De handel in enkelvoudige voeders was eerder gering.
"Wij mogen trouwens niet vergeten" aldus Robert Huys "dat in die tijd de Boerenbond omzeggens het monopolie had en bijna in iedere parochie een vertegenwoordiger vond in de persoon van de proost van de "boerengilde".
Dit natuurlijk tot groot ongenoegen van de familie HUYS.
Tijdens de tweede wereldoorlog was er geen activiteit. Magazijnen en stapelplaatsen waren opgeëist door de bezettende Duitse legers en de mouterij lag stil tot in 1945. Intussen was Arthur Huys in 1943 overleden.
Robert Huys had echter in 1934 zijn intrede gedaan In de graanhandel en Antoine Huys was als ingenieur-brouwer in 1937 begonnen in de mouterij.
"De mouterij is vooral het werk geweest van mijn broer "Antoine. Hij heeft werkelijk dag en nacht gewerkt in de mouterij en er zijn gezondheid aan verspeeld.   De grote vernieuwingen en uitbreidingswerken zijn in 1945, 1950, 1955 en 1965 onder zijn bezielende leiding tot stand gekomen. Hij liet werkelijk niets onverlet om de mouterij uit te bouwen tot één van de grootste van het land" aldus Robert Huys.
De mouterij had inderdaad een zeer grote groei gekend. Daar waar vóór de tweede wereldoorlog dagelijks 3.200 kg mout werden gemaakt, steeg deze produktie in 1945 plots tot 10.000 kg. per dag en thans worden meer dan 60.000 kg. per dag gefabriceerd. Er waren toen drie deelgenoten: Robert en Antoine de 2 zonen van Edward en Godfried de zoon van Arthur.
Het was op initiatief van Robert Huys dat in 1958 werd overgestapt van enkelvoudige naar samengestelde voeders.
De produktie van samengestelde voeders gebeurde aanvankelijk in een loods van het bedrijf langs de Damse vaart en kende een moeizame start.
Inderdaad waren de meeste veevoederfabrieken onmiddellijk na de tweede wereldoorlog begonnen met een vernieuwde activiteit, zij hadden een grote voorsprong en beheersten de markt.
Maar er werd gewerkt met veel taai doorzettingsvermogen en omstreeks 1962-1963 bleken de moeilijkheden van de start definitief van de baan en moest er zelfs aan uitbreiding worden gedacht.
Naast de mouterij te St.-Kruis was er geen grond meer beschikbaar en in 1965 werd dan de grote veevoederfabriek opgetrokken langs de Krakeleweg in de haven van Brugge waar door bemiddeling van de toenmalige M.B.Z.voorzitter en burgemeester Pierre Vandamme 1 Ha grond kon worden aangekocht.
In de koopakte stond een strenge clausule die de verplichting oplegde jaarlijks minstens een trafiek van 20.000 ton in de haven te realiseren.

Dit was een zeer hoog cijfer voor het jonge bedrijf dat slechts kon behaald worden omdat ook de aanvoer van graan via de haven van Zeebrugge in aanmerking mocht genomen worden.
De veevoederfabriek werd een groot succes en de n.v. VOEDERS HUYS behoort vandaag tot de zes belangrijkste veevoederfabrieken van het land met een omzet van 100.000 ton per jaar!
Eerlijkheid en goede kwaliteiten waren de grote troeven van de firma HUYS en deze eigenschappen bleven tot op vandaag steeds bewaard.
"Ik heb steeds kunnen rekenen op goed en bekwaam personeel en dit is zeker van enorme betekenis geweest bij de snelle opgang van de veevoederfabriek", aldus Robert Huys.
Zoals Michel Janssens, meestergast en vriend van Edward Huys en Jerome Viaene, die 46 jaar in trouwe dienst is geweest.
Ook in de mouterij heeft men trouwens steeds goed en bekwaam personeel in dienst gehad en het zal zeker door niemand worden ontkend wanneer hier speciaal ingenieur-brouwer Hubrecht Billiet wordt vernoemd.
Vandaag zorgen een laboratorium en een computer voor de goede samenstelling en de kwaliteit van de veevoeders.
Landbouwers en kwekers hebben steeds veel inspraak gekregen bij de kwaliteitsverbetering van de veevoeders.
In 1970 was Antoine Huys wegens gezondheidsredenen verplicht zich terug te trekken uit de mouterij en het familiebedrijf.
In 1979 kwam dan de historische splitsing tussen de mouterij en de veevoederfabriek.
Robert Huys nam de n.v. VOEDERS HUYS en de pvba INTERGRA volledig over en trok zich terug uit de mouterij die thans alleen door Godfried Huys en zijn twee zonen Patrick en John wordt geleid en die op hun beurt geen inspraak meer hebben in de n.v. VOEDERS HUYS.

Sinds een 10-tal jaren heeft Robert Huys de gewaardeerde hulp van zijn zoon Paul die tevens afgevaardigde-beheerder is van de n.v. VOEDERS HUYS zodat ook hier de opvolging is verzekerd en de familietraditie wordt voortgezet.
Robert Huys en familie mag fier terugblikken op het prachtig werk dat in het verleden, met medehulp van talrijk en goed personeel, tot stand kwam.
Ook op maatschappelijk en sociaal gebied zijn zij steeds hun verplichtingen nagekomen want nooit werd tevergeefs beroep op hen gedaan.
Het is onze innige wens dat deze bedrijven die zo nauw verbonden zijn geweest met het economisch leven van St.-Kruis en het Brugse nog een lange en mooie toekomst mogen tegemoetgaan. Het zijn tenslotte mensen als Robert Huys en zijn familie die in ons land - in deze moeilijke crisis-tijd - nog enige hoop laten openbloeien voor de jonge generatie die ook blijft dromen van werk en welvaart in eigen streek.

St.-Kruis, 1 april 1981
.Mr. Johan WEYTS

Robert Huys overleed op 09.02.1992.