Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Geerolf Germain



likeurstoker
Geboren te Brugge op 18.02.1927
Malehoeklaan, 144
8310 Brugge 3, Sint-Kruis

Daar waar tot vóór enkele jaren nog zeven likeurstokerijen bedrijvig waren in onze streek, zijn er thans nog slechts twee overgebleven en één daarvan is likeurstokerij 't Minnewater, gevestigd langs de Karel Van Manderstraat 66 te Sint-Kruis, gesticht en beheerd door Germain Geerolf.
Het woord likeurstokerij is enigszins misleidend, want vandaag wordt er niet meer zelf gestookt, maar wordt alle alcohol aangekocht bij derden zoals de Nederlandse Gist- en Spiritusfabriek en de eigen en specifieke aktiviteit van de likeurstoker zelf
bestaat uit het scheppen en fabriceren van eigen likeuren en dranken.
Door Germain Geerolf worden vandaag een dertigtal likeuren en jenevers bereid, waaronder de bekende eieradvokaat, de elexir De Boerhave, de Gouden Boom, Rhum Zwartkop, l' Aristocrate, Monniker Nectar, 's keizers Maxirniliaan, Van Rie's oude jenever, allemaal klinkende namen die bij een ruim publiek een gunstige bekendheid genieten.
Zijn laatste succes is de kreatie van Cocktail Tropical Maracuja, een eigen aperitief dat op basis van zuivere Passievruchten en onder een tropische benaming furore maakt. Hierdoor bewijst Germain Geerolf dat hij als smaakkunstenaar blijft zoeken om altijd opnieuw kwaliteitsprodukten op de markt te brengen die voldoen aan de steeds wisselende vraag van het publiek en die beantwoorden aan een optimale verhouding tussen prijs en kwaliteit.
Hierdoor worden ook opnieuw de kracht en de mogelijkheden bewezen van onze eigen K.M.O's  die zich dynamischer en soepeler dan grote ondernemingen kunnen aanpassen aan de krisis en de gewijzigde omstandigheden waarin op de dag van vandaag moet geproduceerd-, gewerkt - en verkocht worden.

 


Germain Geerolf werd op 18 februari 1927 geboren in de St-Annaparochie te Brugge als zoon van Gustaaf Geerolf en Agnes Moens, die toen nog in de Peterselie straat woonden maar spoedig daarna naar de Vlamingstraat te Sint-Kruis verhuisden.
Zijn vader speelde als beroepsmuzikant tuba en bombardon bij het muziek van het Vierde Linieregiment te Brugge, dat toen veel bekendheid genoot.
"Vader was in feite geen echte militair, hij was beroepsmuzikant en dit met hart en ziel.
leder morgen moest hij naar de kazerne voor de repetitie maar's middags was hij reeds vrij en dit als compensatie voor de vele en lange avonden dat hij overal in het land moest optreden om feestelijkheden op te luisteren. Tijdens de zomermaanden speelde het muziek van het Vierde Linieregiment op de kiosk op de grote markt te Brugge en ik herinner mij nog levendig hoe heerlijk ik het toen vond om er samen met moeder naar toe te gaan en te luisteren naar "het muziek van vader". Brugge scheen dan nog mooier dan anders" aldus Germain Geerolf.
Tijdens zijn middelbare studies vond hij nog de tijd om de Muziekschool te Brugge te bezoeken. Hij kreeg er een volledig klassieke opleiding notenleer en studeerde er samen met Roger Danneels harmonie en contrapunt.
Nadien genoot hij een opleiding trompet met Tourlamain als leermeester en ook van contrabas. Renaat Veremans en Baron Ryelandt waren toen de opeenvolgende grote namen als toondichters en bezielers van de muziekopleiding te Brugge.
Maar tegelijkertijd volgde Germain Geerolf nog een opleiding als automecanicien en depanneur aan het Hoger Instituut voor Praktijk in Handel en Nijverheid waar hij op 7.11.1942 met 90 % slaagde.
In 1945 beëindigde hij zijn middelbare studies en met de bevrijding moest hij zijn vijftien maanden lange legerdienst aanvangen.


Als autobestuurder had hij een niet te zware dienst.
Na een korte periode in Doornik werd hij naar Aken overgeplaatst in het nog totaal verwoeste en in nood verkerende Duitsland dat bezet werd door de geallieerden, bezetting die in feite nog op vandaag bestaat, want nog steeds werd er geen echt vredesverdrag ondertekend en tot op vandaag is Duitsland verdeeld gebleven tussen het Oosten en het Westen en verblijven de troepen van de geallieerden: Amerikanen, Engelsen, Fransen en Belgen in de Duitse Bondsrepubliek en kent de Duitse Demokratische Republiek de aanwezigheid van de Russische legers. De hereniging van Duitsland blijft officieel tot de doelstellingen behoren maar niemand gelooft op vandaag dat een echte hereniging van Duitsland nog ooit mogelijk zal worden. Ieder soldaat die toen zijn militaire dienst in Duitsland vervulde zal nooit de grote ontberingen en armoede vergeten die de burgerbevolking daar toen na de grote nederlaag moest lijden.
Rond de kazernes speelden zich taferelen af die enkel in hoogste nood mogelijk zijn en het betaalmiddel bestond uit sigaretten en nylonkousen. leder milicien voelde zich rijk want ieder maand kreeg hij gratis 5000 sigaretten en ieder sigaret kon toen verkocht worden voor 8 tot 10 mark! Gelukkig bleven deze wantoestanden niet heel lang duren, want niet alleen was het economische- en financiële nonsens, het was vooral mensonterend. Het is ook uit deze grote nood in Duitsland dat het bekende werk Oostpriesterhulp werd gesticht door "spekpater" Werenfried Van Straaten.
Na zijn legerdienst ging Gennain Geerolf in dienst bij de bakkers-banketbakkers Antoon Galliaert en Marcel Looze die samen een grote bakkerij leidden langs de Potterierei en ook nog een winkel hadden in de Boeveriestraat naast de paterskerk.
Hij leerde er de bakkersstiel en zoals in vele zaken onmiddellijk na de oorlog, men kon niet genoeg bakken om te voldoen aan de steeds groeiende vraag, die gelijke tred hield met de stijging van de welstand bij de mensen.
Er moest tijdens de gewone werkdagen gewerkt worden van 9 uur 's avonds tot 6 uur 's morgens, maar van de vrijdagavond 9 uur werd er zonder ophouden gebakken tot de zaterdagmiddag en dan van 9 uur opnieuw tot de zondagmorgen 5 uur toen men naar de vroegmis ging bij de paters.
Toch voelde Germain Geerolf na een tijd dat dit bakkersleven met zijn nachtwerk niet een leven lang voor hem was weggelegd.
Daarvoor hield hij te veel van de natuur, de zon en het licht en zo kwam dan de dag in 1949 dat hij de oven verliet en overstapte naar een totaal andere aktiviteit door dienst te nemen bij zijn nonkel Urbain Moens en Jules Vanhille, die samen een gespecialiseerd bedrijf hadden voor het boren van artesische putten. Werk moest vooral worden uitgevoerd in Wallonnië en Noord-Frankrijk waar groot gebrek bestond aan drinkwaterputten. Met speciale toestellen werd vooraf de diepte en de omvang van de waterreservoirs gemeten en dan begon het boorwerk. Het was lastig werk en de dagen waren lang. Men werkte 60 tot 70 uren per week wat wil zeggen dat men ook op zaterdag werkte en na zonsondergang met kunstlicht.
Nonkel Urbain Moens was een boom van een man die leefde voor zijn vak en er in gehard was geworden. Door omzeggens dagelijks de zware voorhamer te hanteren was hij werkelijk ijzersterk geworden. Hij kon een kolenpook plooien op zijn arm en zijn handen en vingers waren zo met eelt bezet dat men er geen speld kon indrijven.
Naast het boren van putten was het bedrijf ook ontwerper en fabrikant van een schoenenlappersmachine waarbij schoenzolen onder hoge druk op de schoenen konden geperst worden. Het was een harde tijd voor Germain en het feit dat men omzeggens steeds voor veertien dagen van huis en Brugge weg was werd op de duur een breekpunt.


Zo kwam het grote keerpunt in het leven van Germain Geerolf in 1961 toen hij toevallig weer in kontakt kwam met een vriend uit zijn soldatentijd die hem vroeg om bij hem te komen werken als hulp in zijn likeurstokerij. Hij ging onmiddellijk akkoord met dit voorstel en tot spijt van zijn nonkel verliet hij de artesische waterputten en stapte hij opnieuw over naar een voor hem totaal nieuwe aktiviteit: het bereiden van likeuren.
Hij werkte er hard en na korte tijd ging alles op hem af, zodat stilaan het besef in hem groeide dat hij even goed zijn eigen zaak kon leiden.
Op 13 september 1964 nam Germain Geerolf een handelsregister en in de woning van zijn ouders VIamingstraat 60 te St-Kruis startte hij zijn eigen likeurstokerij die hij 't Minnewater noemde.
In zijn beslissing om een eigen zaak te starten was hij aangemoedigd - en gesteund geworden door zijn vrouw Lucienne Sabot met wie hij op 26 april l963 in het huwelijk was getreden en die hem tot op vandaag steeds trouw terzijde heeft gestaan.
De eerste aankoop was een vrachtwagentje Renault, flessen, kurken en alle instrumenten en toestellen om een likeurstokerij te starten.
Dag en nacht werd er gewerkt en er scheen wel nooit meer een einde te komen aan de werkzaamheden. Hij was intussen verhuisd naar de Dampoortstraat 23.
Het was niet alleen fabriceren en klanten bezoeken maar ook de flessen moesten gespoeld en gekuist worden en voorzien van het merkbriefje en de kenmerken van de specifieke likeur of drank.
Maar het lukte en in 1966 was het noodzakelijk om te verhuizen naar het grote huis Ganzestraat 34 te Brugge, eigendom van de familie Craeye, waar de nodige stapelruimte kon gevonden worden. Maar niet alleen de zaak vond uitbreiding ook het gezin zelf werd op 29 oktober 1966 uitgebreid met een zoon Johan die thans samen met zijn vader de likeurstokerij uitbaat.
Op 2 maart 1959 werd een tweede zoon Joost geboren. In 1960 kon een eerste reiziger in dienst worden genomen, Nand Depondt die ook een verdienstelijk schilder is en nadien Julien Beuckels.
Het kliënteel werd steeds uitgebreider en het verkoopsgebied werd afgebakend door de kust van het Zoute tot De Panne, Roeselare, Gent, Eeklo en Maldegem. Paniek ontstond echter op tweede nieuwjaarsdag 1964 toen Germain Geerolf plots totaal onverwacht te horen kreeg dat hij vergeten was binnen de wettelijke termijnen huurverlenging aan te vragen en dat de eigenaar zelf zijn intrek zou nemen in het huis en aanhorigheden.
Waar moest hij zo plots en onverwachts naar toe met zijn voorraden en bedrijf? Na weken van grote ontgoocheling werd beslist om twee loten bouwgrond aan te kopen langs de Karel Van Manderstraat te Sint-Kruis en reeds in de maand mei van 1964 begonnen de bouwwerken aan het gebouw waar thans de likeurstokerij nog steeds onderdak vindt.
Het was een heel moeilijke en zware periode die moest doorworsteld worden maar met overleg en niet afnemende wi1skracht en werkkracht werd doorgezet en een nieuwe groei vond plaats in het bedrijf.
In 1970 werden de aloude jeneverfabrieken Van Rie uit Maldegem overgenomen en in 1976 werd n.v. Haest en de likeurstokerij van Arsène Wyseure uit Brugge overgenomen.
De oude recepten en formules bleven aldus bewaard.

De grote zorgvuldigheid, bekwaamheid en eerlijkheid van Germain Geerolf zijn bij iedereen die hem kent steeds opgevallen. Met zachtheid maar vastberadenheid leidt hij zijn zaak in het volle besef dat hij goede produkten aanbiedt aan een eerlijke prijs.
Maar Germain is niet alleen likeurstoker, handelaar, muzikant en mecanicien, hij is ook kunstschilder.
Autodidakt weet hij op gevoelige wijze het schilderspalet te hanteren met mes en borstel. Stillevens, landschappen en zelfs portretten schildert hij met zwier en een aangeboren vaardigheid, die velen hem moeten benijden.
Ook is Germain Geerolf steeds iemand geweest met een aangeboren sociaal gevoel en dit verklaart zijn aktiviteit ten gunste van de Zeescouts van St-Leo waarvoor hij zich sinds vele jaIen samen met zijn echtgenote en kinderen inzet zoals hij ook steeds trouw zijn solidariteit heeft bewezen met zijn collega's zelfstandigen door aktief mee te werken met het N.C.M.V. van Sint-Kruis en de middenstand is hem daar dankbaar voor Wij zijn fier dat wij Germain tot onze vrienden mogen rekenen.
Hij is een voorbeeld voor de jongere generaties en dit niet alleen als bekwaam handelaar maar vooral als een eerlijk en rechtschapen man.

Sint-Kruis 19 november 1983
Mr. Johan Weyts