Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Dauw Louis


Geboren op 8.5.1920)
handelaar
Speelpleinlaan 41
8310 Brugge-St.-Kruis

Eenvoudig en toch zelfzeker, minzaam en toch vol wilskracht.
Zo vertelt Louis Dauw ons over zijn rijkgevuld leven waarin lief en leed elkaar opvolgden maar waarin hij een duidelijk spoor heeft getrokken en zich ten volle heeft weten te geven aan zijn gezin en zijn handel.
Het is met een zeker heimwee maar niet zonder enige fierheid dat hij kan terugblikken naar het verleden dat maar al te vlug is voorbijgegaan en waarin hem zeer geliefde naastbestaanden zijn ontvallen waaronder Camilla Ameel, de moeder van zijn zeven kinderen.
Toch is er nog geen eindpunt bereikt, want gelouterd door het leven en met inzicht en de wijsheid van de ervaring maakt hij verder plannen en blijft hij de grote bezieler van het bloeiend familie-bedrijf dat hij thans samen met zijn neef Georges Lambert en zijn zoon Jan leidt.
Als afgevaardigd beheerder van de n.v. Lambert & Dauw blijft hij de hoofdverantwoordelIjke van de onderneming waarin zeven families hun dagelijks brood verdienen.
De firma die een voortdurende groei en ontwikkeling heeft gekend waardoor zij als het ware uit de bolster die St.-Kruis is, gebarsten is, om in het Brugs havengebied als een belangrijke K.M.O. open te bloeien.
Naast de klassieke produkten als mazout, lichte fuel, diesel, super benzine, petrol en carburine, worden nog meer dan honderd verschillende oliën verhandeld van de hoogste kwaliteit.
" Een goed zakenman moet eerlijkheid en kwaliteit boven alles stellen" aldus Louis Dauw die vervolgt: "Ik verberg niet dat het voor mij een zeer grote voldoening betekent te weten dat 4.300 gezinnen waaronder 700 van St.-Kruis hun vertrouwen in onze firma stellen. Dit resultaat is evenwel zo maar niet uit de lucht komen vallen maar is het resultaat van een niet aflatende- en volgehouden jarenlange inzet".
De mensen weten dat wij een naam te verdedigen hebben: zij hebben ondervonden dat wij hen goede produkten verkopen, onvervalst en de volle maat en dit tegen een eerlijke en verantwoorde prijs, die los staat van enige speculatieve overweging. De energieprijzen zijn enorm gestegen maar ook de algemene onkosten van ons bedrijf zijn hoog.

 Ons grootste probleem is evenwel het feit dat ons bedrijf zeer kapitaalsintensief is wat zeer grote voorwaarden stelt. De door ons verhandelde produkten zijn duur in de aankoop en laten slechts kleine winstmarges toe. Daarenboven verlangen onze leveranciers omzeggens een kontante betaling.
Soms begrijpen onze klanten niet steeds dat hun wanbetaling ons geld kost.
Om nu de verbruikers in deze moeilijke krisistIjd bij te staan hebben wij een speciaal financlerings-systeem bedacht waardoor het de klanten mogelijk wordt aan gespreide betaling te doen en zo wordt een brutale verstoring van het gezinsbudget vermeden wanneer de mazouttank voor de centrale verwarming moet worden gevuld.
Men heeft de kans de aankoopprijs over een jaar te spreiden. Het systeem kan het best vergeleken worden met de werkwijze door de banken gevolgd om de voorafbetalingen bij de belastingen te voldoen.
Men betaalt iedere maand eenzelfde bedrag en zo betaalt de klant dus een deel vóór en een deel na de levering.
Louis Dauw spreekt met een grondige kennis van zaken en het feit dat hij bestendig oog blijft hebben voor de noden van de konsument bewijst dat hij als handelaar uit het goede hout Is gesneden.
Bij hem is de vertrouwensrelatie met de klant biezonder belangrijk en de intense persoonlijke kontakten zijn wellicht mede een verklaring voor het feit dat vele klanten reeds meer dan 30 jaar trouw zijn aan de firma.
Zoals Ik reeds dikwijls heb onderlijnd, mag er geen tegenstelling bestaan tussen de rechtmatige belangen van de konsument en deze van onze handelaars en neringdoeners. Wanneer er evenwicht is tussen beide standpunten, zal de verbruiker het best verdedigd zijn, want ieder overaanbod drijft automatisch het verbruik omhoog, dus ook het niet door de konsument zelf besliste en gewilde gebruik en dit valt in het nadeel uit van een gezonde relatie. Ook wordt hier opnieuw bewezen dat de tewerkstelling in aanzienlijke mate afhangt van ondernemende persoonlijkheden die hun eigen kapitaal en vermogen risico-dragend willen maken en bereid zijn dit in de weegschaal te gooien om een handelszaak tot stand te brengen en tot bloei te leiden.
Zolang er in Vlaanderen zelfstandigen zullen gevonden worden die bereid zijn dit te wagen, blijft de hoop op nieuwe tewerkstelling bestaan.
Werk wordt inderdaad alleen maar geboren uit werkzaamheid, volledige inzet en weloverwogen risico's.



Het afremmen van de wil tot werken en het beperken van de arbeid kunnen alleen maar leiden tot meer werkloosheid en tot een nog groter ontmoediging en ontgoocheling bij zowel zelfstandigen als werknemers.
Het is biezonder dringend dat men zich over dit alles eens grondig bezint want voor het ogenblik is het paleis van sociale zekerheid, in ons land opgebouwd in overleg - als een unicum in de wereld - ondergraven en alleen een drastische mentalIteitswijziging kan het nog behoeden van een dreigende ondergang.
Louis Dauw werd geboren op 8 mei 1920 als tiende en jongste kind van Jozef Dauw en Paulina Maertens, echte Malenaars, die dag en nacht hebben gewerkt om hun kinderen een gelukkige thuis en toekomst te verschaffen. Een plots toeval deed hen van Male naar St.-Kruis verhuizen. Inderdaad besliste Hendrik Kerckaert en Gusta Maertens hun herberg "Baltimore" over te laten en St.-Kruis en Vlaanderen vaarwel te zeggen om het geluk te gaan zoeken in het toenmalige land van belofte de Verenigde Staten van Amerika. Zij vertrokken met have en goed en keerden nooit meer terug tenzij om als Amerikaanse toeristen een bezoek te brengen aan ons land.
Slechts de ouderen onder ons zullen zich deze herberg nog herinneren in de Schaakstraat.
Louis Dauw en Paulina Maertens baatten deze herberg van schoonbroer en zuster uit tot enige tijd na de eerste wereldoorlog waarna zij terug naar Male verhuisden.
Tijdens zijn Jeugd maakte Louis Dauw kennis met de problemen van een groot gezin maar tevens ervaarde hij het geluk en de geborgenheid te mogen opgroeien in een dergelijk gezin.
Door zijn zorgzame en werkzame ouders werden hem de kristelijke waarden en beginselen bijgebracht die hem zijn ganse verdere leven zouden richten, begeleiden en steunen in de moeilijke ogenblikken.
Het arme Vlaanderen van toen kan nauwelijks nog in de verbeelding worden opgeroepen door de jeugd van vandaag, die is opgegroeid in welstand en welvaart.
Het toenmalige arme volk is thans uitgegroeid tot één van de welvarendste van de wereld, maar op vandaag is de welstand bedreigd en moet men opnieuw, in overleg alle krachten bundelen om voor onze jeugd een toekomst voor te bereiden.
Louis Dauw liep school aan de jongensschool aan de Doornhut gelegen op een braakliggend stuk bouwgrond waar nu publiciteitspanelen zijn aangebracht om het gebrek aan inspiratie aldaar te verbergen.
Het was een school met een heel speciale sfeer en vooral tijdens de zomermaanden was het er biezonder stemmig onder de prachtige lindebomen die de speelplaats sierden.
De jongens, die toen omzeggens nog allemaal op klompen naar school gingen, droegen boven hun schamele kleding een donkergrijze schort met visgraat. Tijdens de speeltijd werd met knikkers gespeeld of met pikkels en hier en daar kon een kapoen zich niet bedwingen en schoot met een schietlap stiekem naar de vogels.
Tijdens de winter toen het vroor goot de onderwijzer enkele emmers water over de speelplaats zodat een spiegelgladde ijsbaan ontstond en dan werd er gegleden en geduwd tot iedereen rood en warm van vreugde en pret opnieuw de klas in moest waar een hoge ijzeren kachel soms rood gloeiend stond, hard gestookt met vette kolen.
In de klas werd toen geschreven met een griffel op een lei en het was alleen tijdens de lessen in "schoonschrift" dat een koperen pen werd bovengehaald met een "beentje" in het midden en inkt werd genomen uit de witte stenen inktpot aangebracht in het midden vooraan van de houten banken.
De inkt zelf werd door de meester gemaakt door water te mengen met inktpoeder dat nadien in flessen werd rond gedeeld in de klas.
Louis Dauw maakte dit alles persoonlijk mede.




Na zijn school ging hij als bediende werken bij de Firma Vander Elst van de sigaretten Belga bij de familie Van Maele in de Vlamingstraat, te Brugge. Na zijn legerdienst in het militair hospitaal te Brugge was hij van 1940 tot 1945 tewerkgesteld bij de stad Brugge als beambte in de dienst ravitaillering waar hij de speciale zorg had voor de supplementaire werkzegels.
In 1942, midden de oorlog, trad Louis Dauw in het huwelijk met Camilla Ameel die hem 7 kinderen zou schenken: Jozef, Anna, Lea, Margriet, Christiane, Paul en Jan. Na een meedogenloze ziekte overleed zij op 5 maart 1980. Na korte tijd in de Schaakstraat en de Prins Albertstraat te hebben gewoond liet Louis Dauw in 1949 zijn woning optrekken in de Leopold De Bruynestraat waar nadien ook de magazijnen en tanks werden ondergebracht.
Op 1 januari 1947 werd gestart met een handel in vetten en ollên op de hofstede van Jackxens aan de Schaakstraat te St.-Kruis en die handel werd in 1949 overgebracht naar de Leopold De Bruynestraat toen de firma officieel Shell-verdeler werd.

De aard van de handel was toen erg verschillend in vergelijking met wat de firma op vandaag allemaal verhandelt. Inderdaad was het gebruik van mazout in die dagen omzeggens nihil. Ook de auto's waren toen nog zeldzaam en de landbouwers deden hun arbeid nog met prachtige en sterke boerenpaarden. Tractoren waren om zo te zeggen onbekend en bijna niemand beschikte toen over dieselmotoren.
Louis Dauw rotste en reed de ganse streek af om klanten te winnen en hij vond ze hoofdzakelijk in landbouwmiddens.
Hij ondervond eveneens dat men hem soms nog wat jong vond om reeds zo'n ernstige handel in oliën en vetten te drijven en om dit enigszins te neutraliseren kocht Louis zich een prachtige hoed en zo komt het dat wij hem tot op vandaag steeds met de hoed in de hand door het land zien stappen!
Meestal ging hij per fiets op klantentocht of nadien met een Velolux maar ook de trein was een onmisbaar vervoermiddel voor de verdere afstanden.
In vele gevallen nam hij dan de fiets mee op de trein en liet deze dan bijvoorbeeld een week achter in het station van Oostende om zo gedurende een week deze streek te kunnen bezoeken.
In de jaren 1950 begon de grote doorbraak. De eerste landbouwtractoren verschenen op de bedrijven: zij reden toen nog met karburine (tractorine) en ook de eerste maalderijen begonnen op mazout te draaien.
Na een eerste bestelwagentje waarmede 500 kg. kon worden vervoerd, werd een vrachtwagen aangekocht waàrop een tank van 1000 L. kon worden geplaatst bediend met een handpomp.
De zaken gingen goed en in 1953 werd het bedrijf tot een P.V.B.A. omgevormd. Een nieuwe vrachtwagen volgde met de mogelijkheid een tank van 2000 L. te vervoeren evenals grote vaten olie. Later werd het een tank van 4000 L. en in 1961 werd een eerste echte tankwagen aangekocht met een capaciteit van 8000 L.
In principe werd er geleverd in een straal van ongeveer 35 km maar uitzonderlijk werd ook wel eens Adinkerke of Nieuwpoort aangedaan.
In 1973 werden nieuwe tankinstallaties en opslagplaatsen opgetrokken in de haven van Brugge en werd het bedrijf per schip bevoorraad.
Het groeide uit tot een zaak waar bestendig 5 vrachtwagens op weg zijn naar klanten, 4 tankwagens en 1 vrachtwagen voor vervoer van smeeroliên en vetten.
Het bedrijf zelf schakelde over op een computer en als officieel Shell-verdeler worden jaarlijks ongeveer 15 miljoen liters aan de man gebracht.
Louis Dauw werd onderscheiden met de Gouden Medaille van Leopold II en... wanneer officiële erkenning wordt verleend wegens verdiensten In een tak van het ekonomisch leven, denkt men wel eens meer dan vroeger aan de toekomst.
Dit deed ook Louis Dauw. De verantwoordelijkheden voor het dagelijks beheer van de firma worden vandaag gedragen door zijn neef Georges Lambert en zijn zoon Jan Dauw beiden beheerder.
Zij moeten de toekomst van het bedrijf waarborgen en veilig stellen. Voor Louis Dauw breekt er nu een tijd aan om eens wat meer aandacht te kunnen schenken aan zichzelf, zijn kinderen en 13 kleinkinderen.
Zijn charmante en beminnelijke echtgenote Antoinette De Groote zal dit met hem helpen waarmaken in de gezellige en knusse thuis langs de rustige Speelpleinlaan te Sint.-Kruis.
Dit wensen wij hem in ieder geval van harte toe en van deze gelegenheid willen wij graag gebruik maken om Louis Dauw heel speciaal te danken voor al hetgeen hij voor St.-Kruis heeft gedaan zijn ganse loopbaan door. Er zijn er niet veel aan zijn deur voorbijgegaan en toch kwam men er nooit met lege handen buiten. Louis wij wensen U verder nog veel succes toe en nog vele jaren midden ons!

St..Kruls Brugge, 
20 november 1982.
Mr. Johan WEYTS

Louis Dauw overleed op 26.03.2007